Fraude en oplichting

Fraude is een verzamelbegrip van verschillende strafbare feiten, waarbij het telkens gaat om het geven van een verkeerde voorstelling van zaken in papieren of digitale documenten. Oplichting betreft een specifiek strafbaar feit zoals omschreven in art. 326 Sr. Fraude en oplichtingszaken variëren van eenvoudige marktplaatsoplichting tot aan zeer complexe internationale FIOD-zaken.

Veelvoorkomende fraudezaken zijn:

  • Acquisitiefraude
  • Advanced fee fraud (voorschotfraude)
  • Belastingfraude
  • BTW fraude
  • Carrouselfraude
  • Computer- en Internetfraude (zie: cybercrime)
  • Diploma- en Examenfraude
  • Flessentrekkerij en eetpiraterij (uit eten gaan en opzettelijk niet betalen)
  • Hypotheekfraude
  • Kredietfraude
  • Faillissementsfraude
  • Jaarrekeningfraude
  • Marktplaatsoplichting
  • Milieucriminaliteit
  • PGB – fraude
  • Pinpasfraude en Credit Card fraude (Skimmen)
  • Ponzifraude
  • Spookfacturatie
  • Subsidiefraude
  • Toeslagenfraude (bv: fraude met kinderopvangtoeslag)
  • Uitkeringsfraude
  • Verzekeringsfraude
  • Witwassen (oa: Ukash; Bitcoins)



Wanneer is fraude / oplichting strafbaar?

Wat voor straf staat er op fraude?